Nationale Partij Suriname

De Nationale Partij Suriname (NPS) is een Surinaamse sociaaldemocratische politieke partij, en was lange tijd de grootste politieke partij, die meer dan 40 jaar deel uitmaakte van verschillende coalitiekabinetten. De partij is opgericht op 29 september 1946, door onder andere Johan Ferrier. De achterban van de partij bestaat voornamelijk uit Creolen. Het hoofdkantoor bevindt zich in Grun Dyari in het centrum van Paramaribo.

Inhoud

Geschiedenis

In 1955 scheidde 8 NPS leden zich af en richtten de Surinaamse Democratische Partij (SDP) op. In 1967 gebeurde hetzelfde toen ook enkele leden zich afgescheiden hadden en de Progressieve Nationale Partij (PNP) oprichtten.

In 1973 vormde de NPS een coalitie met de KTPI; de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV); en de PNR, onder de naam Nationale Partij Kombinatie (NPK). NPS-voorzitter Henck Arron was de lijsttrekker. De NPK won de verkiezingen van dat jaar en Arron kondigde aan dat Suriname voor het eind van 1975 onafhankelijk zou worden. Dit was een kabinet zonder een Hindoestaanse partij, die altijd tegen de onafhankelijkheid waren. De NPK won ook in 1977 de verkiezingen, Arron vormde opnieuw een kabinet. Dit kwam in 1980 in conflict met de militairen die vervolgens een staatsgreep pleegden: de Sergeantencoup.

Na de militaire dictatuur keerde de NPS pas in 1987 weer in het centrum van de macht terug. Front voor Democratie en Ontwikkeling, waar de NPS onderdeel van was, behaalde 41 van de 51 zetels. Na de verkiezingen werd Ramsewak Shankar president en Arron werd vicepresident. Aan deze regering kwam vroegtijdig een einde, door de telefooncoup.

Bij de verkiezingen van 1991 won de NPS en Ronald Venetiaan werd voor de eerste keer president van Suriname. Na de verkiezingen van 1996 kwam de NPS in de oppositie terecht toen de Nationale Democratische Partij van Desi Bouterse en Jules Wijdenbosch de grote winnaars waren.

Bij de verkiezingen van 2000 ging de NPS een coalitie aan met de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP), de Pertjajah Luhur (PL) en de Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA). Als Nieuw Front had de politieke combinatie 33 zetels, waarvan 16 voor de NPS, 7 voor de VHP, 6 voor Pertjajah Luhur en 4 voor de SPA. Doordat de NPS de meeste zetels in het Nieuw Front had, mochten zij de president voordragen; Ronald Venetiaan werd opnieuw president. Ook bij de verkiezingen van 2005 won Nieuw Front (deze keer met 41,2 %). Ronald Venetiaan werd voor de derde keer president.

Tijdens de verkiezingen van 2010 behaalde de NPS 4 zetels, en kwam in de oppositie terecht. Op 17 juni 2012 werd Ronald Venetiaan opgevolgd door Gregory Rusland als partijvoorzitter.

Tijdens de verkiezingen van 2015 deed de NPS mee in de alliantie V7Chan Santokhi (VHP) werd door V7 naar voren geschoven als de presidentskandidaat. De alliantie behaalde 18 zetels; waarvan 2 zetels naar de NPS gingen.[1]

Verkiezingsuitslagen

VerkiezingsjaarAantal behaalde zetels+/−
194912 / 21[2]+12meerderheid
195113 / 21[2]+1meerderheid
19552 / 21[3]-11oppositie
19589 / 21[4]+7coalitie
196314 / 36[5]+5coalitie
196717 / 39[6]+3coalitie
196911 / 39[7]-6oppositie
197313 / 39[8]+2coalitie
197715 / 39+2coalitie
198715 / 510coalitie
199112 / 51-3coalitie
19969 / 51-3oppositie
200015 / 51+6coalitie
20058 / 51-7coalitie
20104 / 51-4oppositie
20152 / 51-2oppositie

Partijvoorzitters

Bekende NPS-politici

  • Henck Arron; hij werd in 1961 bestuurslid van de NPS en werd in 1970 voorzitter
  • Archibald Currie; Statenlid, minister, premier en eerste Surinamer die Gouverneur van Suriname was
  • Ivan Fernald; van 2005 tot 2010 minister van Defensie
  • Johan Ferrier; behoorde in 1946 tot de oprichters van de NPS; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • David Findlay; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Johannes Kraag; werd na de telefooncoup van 1990 door de militairen naar voren geschoven als president
  • Lygia Kraag-Keteldijk; van 2005 tot 2010 minister van Buitenlandse Zaken
  • Marie Levens; van 2000 tot 2005 minister van Buitenlandse Zaken
  • Lou Lichtveld, beter bekend als de schrijver Albert Helman; sinds 1949 parlementslid voor de NPS; was van 1949 tot 1951 minister van Onderwijs en Volksgezondheid
  • Walter Lim A Po sinds 1958 parlementslid voor de NPS
  • Henk van Ommeren; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Johan Adolf Pengel; minister en premier; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Eddy Sedoc; minister van Buitenlandse Zaken
  • Jules Sedney van 1958 parlementslid voor de NPS
  • Arthur Tjin A Tsoi; sinds 2010 parlementslid voor de NPS
  • Just Rens; van 1958 tot 1966 parlementslid voor de NPS
  • Gregory Rusland; Minister van Natuurlijke Hulpbronnen van 2005 tot 2010; is sinds 17 juni 2012 de voorzitter van de NPS
  • Gerard van der Schroeff; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Ronald Venetiaan; werd in 1991 president; werd in 2000 en 2005 opnieuw herkozen; was van 1993 tot 2012 voorzitter van de NPS; van 2010 tot 2012 parlementslid voor de NPS
  • Ruth Wijdenbosch; sinds 2005 parlementslid voor de NPS